
Cmentarz niekatolicki w Rzymie to miejsce zaskakujące, sugestywne i jakoś niezwykłe. Położony tuż obok Piramidy Gajusa Cestiusza i Bramy Św. Pawła, znika za wysokim murem i przez to pozostaje miejscem prawie nieznanym na planie turystycznego Rzymu. A jest to miejsce wyjątkowe i warte odwiedzin.
Wstąp tu turysto, a przed tobą otworzą się rzędy pinii, cyprysów i oleandrów, krzaki dzikich róż i mnóstwo wygrzewających się na słońcu kotów. Tajny ogród, ponadczasowe miejsce, w którym spoczywają mężczyźni i kobiety w każdym wieku, narodowości i pochodzenia społecznego, zwykli i sławni ludzie, którzy tak bardzo kochali Rzym, że chcieli tu żyć i umrzeć.
Henry James nazwał to miejsce „Mieszanką łez i uśmiechów, kamieni i kwiatów, cyprysów w żałobie i świetlistego nieba, co daje nam wrażenie patrzenia na śmierć ze szczęśliwszej strony grobowca”.
Menu strony
Cmentarz Testaccio – historia
Ponieważ normy Kościoła katolickiego zabraniały kiedyś pochówku niekatolików w poświęconej ziemi – w tym protestantów, Żydów i prawosławnych – a także samobójców i aktorów, stworzono na samym krańcu Rzymu, tuż obok Piramidy Cesti, znany dziś i ceniony cmentarz monumentalny, zwany czasami cmentarzem “protestanckim”, “angielskim” lub cmentarzem Testaccio (nazwa dzielnicy).
Chociaż pierwsze groby pochodzą z połowy XVIII wieku (ok. 1716 r.) , to jednak cmentarz oficjalnie został otwarty dopiero w 1821 roku, kiedy to niekatolickie kraje Europy wymogły na Kurii Rzymskiej decyzję o jego oficjalnym erygowaniu i zapewnieniu mu prawnej i policyjnej ochrony (wcześniej pogrzeby odbywały się nocą, by nie prowokować fanatyków).
Groby
Prawie 4000 osób śpi tutaj ostatni sen: większość to Anglicy i Niemcy, ale także wielu Amerykanów i Skandynawów, Rosjan, Greków, a nawet niektórzy Chińczycy i przedstawiciele innych krajów wschodnich.
„Ludność” cmentarza jest zróżnicowana i wyjątkowo bogata w pisarzy, malarzy, rzeźbiarzy, historyków, archeologów, dyplomatów, naukowców, architektów i poetów, a wśród nich wielu o międzynarodowej renomie. Oprócz znacznej liczby grobowców protestanckich i prawosławnych można znaleźć groby należące do innych religii, takich jak islam, zaratusztrianizm, buddyzm i konfucjanizm.
Tu znajdziecie groby wielu sławnych ludzi. Najczęściej odwiedzani są angielscy poeci: John Keats – zmarł w Rzymie w wieku 25 lat – oraz Percy Bysshe Shelley. Niemniej popularne są pomniki syna Goethego, Augusta oraz znanych Włochów: Antonia Gramsciego, Carla Emilia Gaddy, Daria Bellezzy, Bruna Pontecorviego i Andrei Camillieriego. Społeczność rosyjska odwiedza miejsce pochówku malarza Karla Brullova.
Ciekawostka, której próżno szukać w wielu przewodnikach: pod cmentarną ziemią spoczywa właściwie tylko serce Shelleya – reszta jego ciała spłonęła na plaży w Viareggio, gdzie utonął w 1822 r., zgodnie z ówczesnymi przepisami kwarantanny. Jego przyjaciel Edward Trelawny podobno wyrwał nieszkodzone serce z płomieni gołymi rękami, po czym trafiło ono do Rzymu wraz z prochami.
Lista najważniejszych grobów: http://www.cemeteryrome.it/graves/notable.html
Dni i godziny otwarcia cmentarza
Poniedziałek – sobota w godz. 9:00 – 17:00 (ostatnie wejście o 16:30)
Niedziele i święta: 9.00 – 13.00 (ostatnie wejście o 12.30).
Główne wejście dla zwiedzających: Via Caio Cestio, 6
Najczęstsze pytania (FAQ)
Dlaczego w Rzymie powstał osobny cmentarz dla niekatolików?
Bo prawo kościelne zabraniało chowania niekatolików (protestantów, prawosławnych, żydów), a także samobójców i aktorów, w poświęconej ziemi. Pierwsze pochówki na obecnym terenie sięgają ok. 1716 r., ale cmentarz oficjalnie erygowano i objęto ochroną prawną dopiero w 1821 r., pod naciskiem niekatolickich państw Europy.
Kto jest pochowany na Cmentarzu niekatolickim?
Prawie 4000 osób – głównie Brytyjczycy i Niemcy, ale też Amerykanie, Skandynawowie, Rosjanie i Grecy. Najsłynniejsi to poeci John Keats i Percy Bysshe Shelley oraz działacz komunistyczny Antonio Gramsci.
Czy całe ciało Shelleya spoczywa w Rzymie?
Nie – tylko jego serce. Ciało poety skremowano na plaży w Viareggio po tym, jak utonął w 1822 r., zgodnie z ówczesnymi przepisami sanitarnymi. Serce, wyjęte podobno przez przyjaciela z płomieni, trafiło do Rzymu.
Ile lat miał John Keats, gdy zmarł w Rzymie?
Zaledwie 25. Zmarł na gruźlicę w lutym 1821 r. w domu przy Schodach Hiszpańskich, dziś mieszczącym Keats-Shelley Memorial House.
Chcecie odwiedzić to niezwykłe miejsce z kimś, kto zna historie kryjące się za każdym nagrobkiem? Zarezerwujcie wycieczkę z licencjonowanym przewodnikiem – Cmentarz i sąsiednia Piramida świetnie łączą się w jeden spacer.
Zobacz jeszcze: Piramida Gajusa Cestiusza – Folklorystyczne Testaccio – Cmentarze rzymskie










