Sto szopek bożonarodzeniowych
14 grudnia 2009
Włosi kochają swoje tradycje religijne i pielęgnują je z ogromną troską. Szczególnie okazale i malowniczo wygląda kult lokalnych świętych. Nic jednak tak ich nie jednoczy jak temat rodzącego się Jezusa. Od dnia kiedy św. Franciszek zbudował pierwszy żłóbek w umbryjskim Greccio, trwa pobożny “wyścig”, która wspólnota religijna odtworzy ciekawszą, okazalszą i bardziej realistyczną scenę narodzenia Zbawiciela. W ciągu wieków ukształtowały się różne style regionalne, różniące się przede wszystkim materiałami plastycznymi używanymi do tworzenia postaci: “presepe genovese” – szopka genueńska, w której pastuszkowie wykonani są z drewna; “presepe pugliese” – szopka apulijska, którą buduje się z “carta pesta” (masa z rozdrobnionego i rozmiękczonego w wodzie papieru z dodatkiem substancji wiążących); “presepe siciliano” – szopka sycylijska realizowana przy pomocy typowych produktów tego regionu, takich jak materiały wulkaniczne z Etny i gałązki drzew cytrusowych; “presepe napoletano” – szopka neapolitańska, której bohaterowie wykonani są z terakoty.
Rzym, jak przystało na stolicę, miesza i wykorzystuje doświadczenia każdego z głównych nurtów. A ponieważ kościołów w mieście nie brakuje, dlatego zapalony miłośnik bożonarodzeniowej tradycji będzie miał co robić – świąteczny spacer od szopki do szopki może zająć wiele godzin. Spośród setek kolorowych betlejemskich stajenek, sygnalizujemy szczególnie te, które mają sporą wartość historyczną i artystyczną:
- bazylika Santa Maria Maggiore, kaplica Sykstusa V, szopka marmurowa (Arnolfo di Cambio, 1289) i relikwie Żłóbka Pańskiego w krypcie pod ołtarzem głównym;
– bazylika Santi Cosma e Damiano (Via dei Fori Imperiali 1), szopka neapolitańska z XVIII wieku;
– kościół Santa Maria dell’Ara Coeli na Kapitolu, kaplica św. Heleny; słynny żłóbek rzymski, w którym wierni adorują łaskami słynącą figurę Dzieciątka Jezus (Bambinello – kopia dawnej figury, której oryginał skradziono w 1994 r.);
– plac św. Piotra; żłóbek monumentalny przed obeliskiem;
– kościół Santa Caterina da Siena (Via Giulia); wielka choinka i żłóbek ze statułami z terakoty ubranymi w cenne szaty;
– plac Navona; szopka komunalna;
– Schody Hiszpańskie; wielki żłóbek rzymski z figurami z XIX wieku;
– kościół Ss. Apostoli (Piazza Ss. Apostoli 51 – okolice placu Weneckiego); monumentalny żłóbek rzymski;
– kościół S. Marcello al Corso (Piazza S. Marcello 5 – okolice placu Weneckiego); szopka apulijska z pęknymi figurami wykonanymi z “cartapesta”;
– kościół S. Antonio da Padova (Via Merulana 124 – okolice Katedry Laterańskiej); wspaniały żłóbek artystyczny z figurami drewnianymi.
Poza tym, od kilku dobrych już lat w okresie bożonarodzeniowym, w Salach Bramantego przylegających do bazyliki Santa Maria del Popolo, odbywa się wystawa zwana “100 żłóbków” (100 Presepi) ukazująca szopki pochodzące z wielu krajów świata. Tego roku będzie ich wyjątkowo dużo – prawie 200. Wstęp jest jednak płatny… 5 euro.
Miłego pielgrzymowania!
Wpisy, które mogą zainteresować:
Zapraszam do skomentowania tego wpisu! Odwagi! Być może Twoja wypowiedź będzie przydatna innym.
Abonuj!

